اندرس، ابتدا با کمک دو پروفسور دیگر، سطح تواناییهای دانشآموزان را به سه گروه نخبه، عالی، و خوب، رتبهبندی نمود. وی سپس از دانشآموزان در رابطه با عادات روزانهی ایشان در تمرین ویولن، پرسید؛ و متوجه شد که تفاوت اساسی بین این سه گروه، مدتزمانی بود که ایشان برای تمرین این ساز، قرار داده بودند. دانشآموزان خوب، بهطور متوسط در طول زندگی خود ۴ هزار ساعت ویولن تمرین کرده بودند. دانشآموزان عالی، ۸ هزار ساعت تمرین کرده بودند. و دانشآموزان نخبهای که پتانسیل تبدیلشدن به ستاره را داشتند، ۱۰ هزار ساعت تمرین کرده بودند. اینکه بهجای استعداد و تلاش، رمز موفقیت را در تمرکز کردن روی زمان اختصاصیافته به تمرین مهارت بدانیم، بهعنوان قاعدهی ۱۰ هزار ساعت شناخته شده است.
دانشجو...ما را در سایت دانشجو دنبال میکنید
برچسب: نویسنده: بازدید: 156